Gauke Andriesse (1959) werd geboren in Bloemendaal. Hij werkte tien jaar als ontwikkelingseconoom in het Andesgebergte van Ecuador. Sinds 2000 reist hij regelmatig naar Afrika om instellingen te ondersteunen die kleine leningen verstrekken aan kleine ondernemers. In zijn Havixdetectives vermengt hij fictie met feiten over bizarre, werkelijk gebeurde zaken. Met De handen van Kalman Teller won hij in 2011 De Gouden Strop. Hij schrijft ook onder het pseudoniem Felix Weber waarmee hij een tweede Gouden Strop in de wacht sleepte.

Jager Havix

Personage : Jager Havix is een gewoon mens, dus geen type James Bond. Hij is goed in zijn werk en kan op die manier ruim in zijn levensonderhoud voorzien. Hij interesseert zich voor boeddhisme en wat hij daarover leest spreekt hem erg aan. Soms heeft hij een droevige bui door het verlies van zijn vrouw, die fases maken het leven niet gemakkelijk voor hem. Hij werkt als privé detective en raakt daardoor betrokken bij duistere zaken.

Recensie : 

Recensie : ‘De verdwenen schilderijen’ is niet zozeer een spannend verhaal als wel een boeiend en interessant verhaal. Het biedt een inkijkje in de kunsthandel en dan met name wat er met de kunst is gebeurd die tijdens de Tweede Wereldoorlog uit Joodse handen is geroofd.

Recensie : Het boek viel op door de zeer prettige schrijfstijl van de auteur en hoewel er niet echt sprake was van nagelbijtende spanning of een overdreven ingenieus plot, zat het verhaal wel prima in elkaar en wist met name Jager Havix behoorlijk te boeien.

Recensie : Meeslepend, spannend, intrigerend

Recensie : De plot is maar mager

Leo Boorman

Personage : Leo Boorman, rechercheur van de divisie Moordzaken van de Baltimore Police Department

Recensie : Dit is het eerste deel van een trilogie en ik ben aangenaam verrast! Het verhaal speelt zich af rond het jaar 1964 en het bevat gruwelijke moorden (en die worden er tijdens het lezen nogal wat gepleegd!). De schrijfstijl is ook heel prettig en ik zat al vrij snel in het verhaal. De omschrijving van de moorden vond ik echt goed en misschien dat sommige mensen het té vinden, maar ik houd wel van die spanning en gedetailleerde omschrijvingen.

recensie : Andriesse heeft door het gebruik van fact en fictie een spannend boek geschreven dat je meeneemt naar de uitstekende beschreven tijdgeest van de jaren zestig. Je weet niet wat echt is en wat aan het brein van de schrijver is ontsproten, als je op zoek gaat naar de dader en het waarom achter de moorden.